Gezelligheidsstoel

Deze stoel is mede mogelijk gemaakt door Sophie Lever, William van Ommen, Arthur ‘t Mannetje en John Vonk.Onze experience is voor eenzame mensen die toch nog in hun eentje ultieme gezelligheid kunnen creeeren.

Hypnose -> teleurstelling

Wij (Robert Nelk en ik Timon Oosterhof) hebben de klas teleurstelling laten ervaren. We begonnen met een presentatie over hypnose, hierbij lieten we de klas eerst allemaal een kort filmpje zien op internet die een optische illusie teweeg bracht. Hierbij was het de bedoeling dat iedereen 1 minuut lang naar 1 punt in het scherm staarde. Als je dan wegkeek zag je alles om je heen helemaal golven en bewegen.

Hierna vertelden we dat we in een klein lokaaltje in de kelder van het gebouw een groot scherm en 15 zitplaatsen hadden opgezet, waarbij we door middel van een hypnose video de klas konden gaan hypnotiseren, met verbluffende resultaten. Ik zei dat mijn moeder als hypnotherapeut werkt en dat we zo aan dit materiaal zijn gekomen.. iedereen was laaiend enthousiast en kon niet wachten om gehypnotiseerd te worden.. dus wij met zn allen naar beneden, een hele hoop trappen af, iedereen rende erna toe en duwde elkaar uit de weg want er waren maar 15 plaatsen, dus wie het eerst komt, wie het eerst maalt.. eenmaal beneden bij het lokaal hing er een gordijn voor de deur , Robert en ik stond elk aan 1 zijde van het gordijn en toen iedereen voor de deur stond te wachten trokken we het gordijn weg en zag iedereen dit op de deur geplakt:

 de experience was dus uiteindelijk teleurstelling.. helaas hebben we hier geen videobeelden van, want het was een geslaagd plan, veel mensen waren daadwerkelijk teleurgesteld..
De aanloop naar de teleurstelling toe was belangrijk om het plan te laten slagen, als we de klas niet eerst lekker hadden gemaakt met de presentatie en het filmpje in de klas was het minder goed gelukt, ook het feit dat ik vertelde dat mijn moeder als hypnotherapeut werkt maakte het geheel geloofwaardig..

Experience onzekerheid en afhankelijkheid

Bart van Asperen
Soraya Chakri
Tuba Gezer
Max

Door de klas te blinddoeken ontnamen we ze het zicht. Ook moest men op kousevoeten lopen, wat een vreemd gevoel geeft. De klas heeft van ons blinddoeken en sokken gekregen.
De afhankelijkheid ontstond vooral omdat de groepjes in kettingen moesten lopen en waardoor ze afhankelijk werden van de persoon voor en verantwoordelijk werden voor de persoon achter ze. De klas werd in 2 groepen gedeeld. Ieder groepje kreeg een leider waarmee ze de school rondgingen. Ze kwamen door gangen, trappen en zelfs in de lift. Om het herkenbare weg te nemen werd er in de school hooi gestrooid en werden schuimrubberen matten geplaatst.

Conclusie:
Het experiment was geslaagd. De reacties gaven aan dat men een onveilig gevoel kreeg. Ze wisten op een gegeven moment niet meer waar ze waren.

<a href=”“>

Gamerz: fieldwork

De gamer is een hedonistische speler, die een andere wereld ingaat, en door competitie een eigen plek in die wereld wil veroveren.

 

Maar eigenlijk is de gamewereld gewoon: Big Business!

 

Generaties 

 

 

 

en behoeften 

 

 

Experience – Michou Kwanten

• Presentatie Experience tekst
• (Filmpjes te downloaden op www.michoukwanten.nl/experience)

Samenhorigheid (experience)

Onze experience was het creeeren van samenhorigheid door middel van opstand.

Ons plan was een mededeling te laten doen in de klas door onze slc.
De mededeling zou gaan over dat onze opleiding Advertising zou worden ondergebracht onder de “normale” Hogeschool van Rotterdam ipv het Willem de Kooning. Het zou gebeuren een dag voor de presentatie van crosslab. Onze verwachting was dat de klas in opstand zou komen en op zou komen voor zichzelf. Omdat ze veel waarde hechten om tot de kunstacademie te blijven behoren! Samen een blok vormen om dit te voorkomen. Tijdens de presentatie bij crosslab de volgende dag wilden we de klas op het hart drukken dat dit toch echt een experience was en de hele mededeling fake was. De klas zou samenhorig zijn geworden door deze experience.

In overleg met Carmen zijn we begonnen met een planning.

We begonnen een overleg met onze slc en ze was er enthousiast over maar wilde het nog wel even overleggen met andere mensen. Ons werd gevraagd later terug te komen om de laatste puntjes op de i te zetten. Helaas kregen we de mededeling dat ons plan absoluut niet gewaardeerd werd door ons head-of-school en directeur.
Hiermee terug naar Carmen. Na een gesprek hebben we besloten in eigen persoon een gesprek aan te gaan met onze head-of-school.

Men was bang dat de klas zover zou gaan dat de mededeling zich zou versprijden over de hele school. Ook was men bang voor het risico dat het uit school zou klappen en andere mensen er lucht van zouden krijgen. Op deze manier werd de school in negatief daglicht gezet zonder dat dit nodig was. Een te groot risico.

Na ons gesprek met onze head-of-school waren we er bijna van overtuigd dat we onder zeer strikte voorwaarden de opdracht TOCH konden uitvoeren. De voorwaarde was dat de mededeling de klas niet mocht verlaten en dat we dus diezelfde les nog de mededeling ongeldig moesten maken. Het mocht zich onder geen beding versprijden.

Helaas, een dag voor de “act” werd het alsnog verboden en zaten wij zonder presentatie of experience.

Carmen kreeg door ons een gesprek met onze head-of-school.

Een presentatie gehouden en daarin alles uitgelegd.
De klas vond het raar dat dit niet mocht, al helemaal omdat dit toch een kunstacademie is.
Er ontstond dus toch een opstand in de klas en dus ook samenhorigheid.
Ook ontstond er opstand, dus samenhorigheid, in het schoolbestuur.

Experience dus toch gelukt.

Karen, Lesley & Joyce

Experience

Gevoel van schaamte/ ongemak opwekken.

We hebben eerst geprobeerd bij onszelf schaamte op te wekken door met pindakaas-besmeurde wc-papier aan onze schoenen door de V&D te lopen en de reacties van mensen te filmen. Hierbij wilden we een gevoel van plaatsvervangende schaamte van mensen vast leggen.
De meeste mensen zagen dit wel maar keken snel een andere kant op. Hieruit konden wij concluderen dat wanneer er schaamte ervaart wordt mensen liever de andere kant uitkijken dan degene waardoor zij schaamte ervaren hierop aan te spreken. Hierdoor is het helaas niet gelukt om het vastleggen van de schaamte van anderen goed over te brengen op film. We besloten het gevoel van schaamte bij onze klasgenoten op te wekken.

We hebben dit gedaan door onze klasgenoten mee te nemen naar een “openbare plek” in ons geval rond 13:00 uur buiten voor de school. We hadden een draagbare cd-speler bij ons met het alom bekende nummer van Kabouter Plop. We hebben onze klasgenoten opgesteld. Ze moesten allemaal een stuk uit elkaar gaan staan zodat ze zichzelf niet achter iemand anders konden verschuilen. We hebben de cd aangezet en hun instructies gegeven om de dans te doen. In het begin hebben wij zelf niet meegedaan en we merkten dat iedereen zich daar heel ongemakkelijk bij voelde.

Een aantal mensen weigerden zelfs hieraan mee te doen en vluchtten om tussen het publiek plaats te nemen. De rest van de groep ondervond aan het begin schaamte, maar naar mate iedereen begon te dansen zakte dit langzaam weg.

conclusie
- schaamte is een aanleiding tot vluchtgedrag
- in een groep wordt het schaamtegevoel, naar mate iedereen mee doet, kleiner.

Nikki de la Rambelje & Sietske Pelgrum
ADV-V2A

Experience/ Hypnose van Dalischa,Ilse,Saskia

Experience

Experience ‘de aanslag’ Artak, Stephan, Peter

Experience

Geheime oefening: de metroaanslag

De overheid gaat een experience maken om de angst voor een terroristische aanslag te verkleinen. De overheid wil deze oefening op een hele andere manier aanpakken dan huidige oefeningen.
Ze zijn van mening dat de huidige oefeningen waarbij mensen worden geïnstrueerd en op de hoogte zijn van bepaalde gebeurtenissen niet effectief genoeg zijn en maar een beperkte tijd bij zal blijven bij de mensen die aan zo´n oefening deelnemen. Ze komen dus met een heel nieuw concept en wij gaan deze experience voor hen maken.

Het idee van de nieuwe experience is dat mensen worden overvallen zodat hun natuurlijke gedrag naar voren zal komen, hoe zij in het dagelijkse leven dus ook zullen reageren.
De mensen krijgen dus te maken met paniek, chaos, angst en allerlei andere natuurlijke invloeden.
Hoe wij dit denken te gaan uitvoeren is doormiddel van een veel gebruikt openbaar vervoersmiddel wat tevens een veel voorkomend doel is voor een terroristische aanval.

Het hele project is erg kostbaar, het decor alleen al zal een hoop kosten. Daarnaast moet er natuurlijk een ruimte gevonden worden en personeel betaald moeten worden. Het voordeel van onze rampenoefening is echter wel dat wij niet bij elke uitvoering acteurs hoeven te betalen. De bezoekers zijn namelijk de hoofdrolspelers.
Het miniserie van binnenlandse zaken is de laatste veel bezig met terreurbestrijding en -preventie, vandaar dat er altijd geld beschikbaar is voor terreuroefeningen.

De oefening uitgelicht

De bedoeling is dat mensen een uitnodiging krijgen om een bepaalde metro te komen bezichtigen en zo op de hoogte worden gebracht van de toekomstige metro. De mensen worden bijvoorbeeld benaderd op hun werk of school om een dagje langs te komen en een kijkje te nemen naar dit metro toestel en het zelf te ondervinden.
Het is namelijk de bedoeling dat er een hele groep deel neemt aan deze test omdat dit in het werkelijkheid ook het geval is, je hebt bijna altijd met veel mensen te maken als je je in het openbaar vervoer bevindt. Mensen krijgen eerst wat informatie van mensen die voor deze experience werken maar uitsluitend over de toekomstige metro en niets over de oefening. Tevens zijn de mensen die benaderd zijn door de overheid (bijvoorbeeld leraar van school of manager van werk) als enige op de hoogte van wat er gaat gebeuren.
Zij samen met de mensen van de experience zullen ervoor zorgen dat het uiteraard niet uit de hand loopt want het is een oefening die zo realistisch mogelijk moet worden overgebracht maar paniek kan natuurlijk ook verassende dingen met zich mee brengen die je liever niet hebt tijdens zo´n oefening. Daar zijn dus de specialisten van de experience voor om in te grijpen zodat het niet uit de hand loopt.

Op het moment dat de mensen zich in het voertuig bevinden sluiten de deuren en zijn zij allemaal getuigen van een bijzondere rit.
De metro rijd weg en na een klein stukje horen de mensen een harde knal en komt de metro met schokken tot stilstand. In de coupe die voor hen zit, waar ook de bestuurder zich bevind, zien ze plots vuur en rook tevoorschijn komen en ruiken ze brand.
Ze horen een harde sirene en krijgen te horen dat ze het voertuig moeten verlaten.
Dit is uiteraard het belangrijkste moment van de test want hier word al het gedrag geregistreerd en vastgelegd met de camera. Mensen zullen verschillend reageren, sommigen zullen niet overtuigd zijn, anderen zullen gillend rond rennen en in paniek raken, of verstijfd blijven zitten en niet weten wat ze moeten doen weer anderen zullen precies doen wat je in een noodsituatie moet doen. Deze (nep) ramp zal maar enkele seconden duren omdat het eerste gedrag wat mensen vertonen het belangrijkste is tijdens de ramp. In een noodsituatie gaat het juist om de eerste seconden die cruciaal kunnen zijn. Hoe beter mensen weten hoe je moet handelen in die tijd hoe meer levens er gered kunnen worden.

Na afloop van de oefening

Daarna worden de mensen gekalmeerd en wordt er duidelijk gemaakt dat het om een oefening gaat, ze worden gerustgesteld krijgen eventueel speciale aandacht en worden daarna meegenomen naar een andere ruimte.
In deze ruimte zal tekst en uitleg gegeven worden door de mensen van de experience en zal het doel van deze experience uitgelegd worden.
Mensen krijgen de beelden te zien van hun reacties en worden daarmee geconfronteerd en uiteindelijk zullen de specialisten nader uitleggen hoe zij het beste hadden kunnen reageren en wat zij eventueel goed of fout deden.
De bedoeling van deze manier waarop de oefening wordt uitgevoerd is dat het beter blijft hangen bij de mensen, het moet ervaren worden als een echte ramp wat uiteraard een flinke impact heeft op mensen en hun ook later nog aan het denken kan zetten.
De uitleg na de oefening is uiteraard het belangrijkste, dit zorgt ervoor dat de mensen weten wat ze eventueel verkeerd deden en waar ze op moeten letten zodat in de toekomst meer kans hebben en effectiever zullen reageren.
Wij als overheidsinstelling sluiten uiteraard niet uit dat mensen na deze oefening nog steeds dezelfde fouten kunnen maken maar het zal wel verkleinen.
Maar het menselijk gedrag is natuurlijk nooit helemaal te controleren en al helemaal niet in dit soort situaties.

Extra aanvullingen.

De looptijd van het project:
Voorbereiding/ ontwikkelingsfase:
Start eind 2007

Uitvoering van de oefeningen:
Halverwege 2008 tot halverwege 2010

Betrokken organisaties
Financier: Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties – BZK
Penvoerder: Artak Sargisyan, Stefan Bontje en Peter Halma in samenwerking met het Nederlands Instituut Fysieke Veiligheid Nibra

Eventuele vragen
Nogmaals: Waarom is deze methode effectiever?
Onze wijze is een verbetering op de bestaande oefening. Onze wijze is niet perfect, maar is wel effectiever dan de bestaande oefeningsmethode. Wij komen namelijk dichterbij een echte aanslag, doordat de oefening realistischer is. De huidige oefeningen, waarbij mensen van te voren worden geïnstrueerd en op de hoogte zijn van gebeurtenissen, zal een beperkte tijd bij blijven bij de mensen die aan zo´n oefening deelnemen. Tevens gaat het bij de bestaande oefening meer om de samenwerking en coördinatie tussen de verschillende hulpinstanties dan om de les die de betrokken mensen (slachtoffers)zelf zullen leren. Doordat de oefening impact heeft gehad zal het langer bijblijven bij de mensen die de oefening hebben ondergaan. Vooral de confrontatie door de beelden na afloop zal hun leren hoe te handelen bij een echte aanslag. Daar kan geen informatiefolder met instructies aan tippen.

Waarom zou een bedrijf of school hieraan mee willen doen?
Iedereen heeft er baad bij om te weten wat hij of zij moet doen wanneer er een aanslag wordt gepleegd. Bovendien zijn de instructies die de mensen geleerd worden ook toe te passen op andere situaties los van een aanslag. Zoals bij brand. Degene die ingaat op onze vraag om mee te doen aan de oefening zal zich bewust zijn van het nut van de oefening, zonder dat het een directe relatie heeft met het werk wat de mensen doen of de school waar mensen op zitten.

Worden mensen genoeg geprikkeld wanneer ze denken dat ze alleen voor een nieuw metro moeten komen?
De oefening zelf speelt zich af in een metrostel, maar in de hal war het zich plaats vindt zullen meer openbaarvervoermiddelen van de toekomst komen te staan. Zoals bijvoorbeeld een zweeftrein, of een eclectische bus. Alles bij elkaar moet het overkomen als een informatieve beurs. Mensen worden gevraagd te komen omdat de overheid hen wil laten zien dat het openbaar vervoer steeds belangrijker wordt en dat ze er in de toekomst zelf ook gebruik van zullen moeten maken. Door middel van folders en een website is het de bedoeling dat mensen geïnteresseerd raken in deze (nep)beurs.

Noem eens een paar bedrijven of scholen die mee zouden moeten doen?
Vanuit het hele land zullen de mensen moeten komen. Maar wanneer je kijkt naar Rotterdam dan kunnen het bijvoorbeeld de volgende bedrijven zijn:
- RET
- Verkeringskantoren (Robeco, Fortis)
- Personeel kinderdagverblijf
- Personeel stadhuis
- Hogeschool Rotterdam, met docententeam of leerlingen.

Zodra de media het in de gaten heeft is het dan nog wel geheim te houden?
De mensen die aan de oefening meedoen wordt gevraagd om zo weinig mogelijk mensen op de hoogte te stellen van de oefening. Benadrukt wordt dat de oefening alleen werkt wanneer mensen van te voren niets weten. Denkbaar is dat na verloop van tijd toch te veel bekend wordt dat de metro niet zomaar een metro is. Dan wordt het tijd om het project te vernieuwen. Met dezelfde opzet zal er dan gezocht worden naar een nieuwe locatie.

Blinden Ervaring

Doven/blinden:

Ben, Lenka en Tanja 

Doof:

• Geen omgevingssfeer
• Geen muziek
• Liplezen / gebarentaal
• Vaak niet praten

Blind:

• Geen kleur
• begeleiding
• Geen licht (dag/nacht)
• Geen tv
• Braille
• Geen auto
• Niet lezen (computer)
• Je omgeving niet zien (wie er in de buurt is)
• Minder non verbale communicatie
• Niet zien wat je eet

Na deze lijst hebben we gekozen voor blinden mensen. We willen mensen laten ervaren hoe het is om blind te zijn en de beperkingen die men ervaart waar je in je alledaagse leven niet bij stil staat.

Onderzoek Blinden:

Eerste stappen:
Zintuigen versterken bij het ontnemen van het zicht.

Korte conclusie interview met een blinde:

Bewegen door de omgeving (straten) kan vaak heel moeilijk zijn. Hij was regelmatig bijna aangereden tewijl hij over een zebrapad overstak. Als je in de stad woont is dat levens gevaarlijk.

Artikel over blinden in groningen

Daarnaast vertelde hij ook dat hij zijn geliefde graag zou willen zien. Als ze thuiskomt of als ze lief lacht. Dat mist hij nu heel erg.

Onderzoek naar bestaande instellingen/belevingen

Conclusie na bezoek van muzieum:

Ervaar hoe het is om blind te zijn!
over MuZIEum

ALGEMEEN
Het Muzieum is een heel bijzonder museum in het centrum van Nijmegen. Het is een ervaringsmuseum over zien en niet-zien. Door verschillende activiteiten kom je meer te weten over de leefwereld van blinden, maar ook over hun geschiedenis en de werking van het oog. Je maakt op een heel bijzondere manier kennis met alle aspecten van het zien! Het Muzieum kent vier verschillende onderdelen die alle vier een ander aspect van het zien en/of niet-zien belichten: ‘Ontdekkingstocht door het donker’, Practicum, Opticum en het Retrospectrum. Hieronder zal ik ze alle vier beschrijven. Voordat je bij deze onderdelen terecht komt, moet je eerst door een grote hal, waar je al een eerste indruk krijgt van wat er in de rest van het museum te zien en te doen is. De hal is erg mooi gemaakt.

Ontdekkingstocht door het donker
Tijdens de ‘Ontdekkingstocht door het donker’ maak je een wandeling door absolute duisternis. Er valt niets te zien, maar wel te voelen, te horen, te ruiken en te proeven.
Deze tocht verscherpt je overige zintuigen en je ontdekt de wereld op een heel andere manier. Het alledaagse leven wordt een belevenis op zich! Je wordt rondgeleid in groepjes van 6 personen door een blinde gids. De ‘Ontdekkingstocht door het donker’ duurt ongeveer een uur. Kinderen vanaf acht jaar kunnen meedoen aan de rondleiding.
Ik vond de Ontdekkingstocht echt een super gave ervaring. In het begin is het best eng om te vertrouwen op je gids en de andere mensen in je groepje. Ook moet je erg wennen aan de absolute duisternis om je heen. Dit kan zorgen voor een raar gevoel in je hoofd en bij sommige mensen leiden tot claustrofobische neigingen. Zelf werd ik in het begin een beetje duizelig, maar daar werd goed rekening mee gehouden. Er werd rustig aan gedaan en als je uit de duisternis wou, was dat geen probleem. Als je eenmaal gewend bent aan het donker is het echt een grote ontdekkingstocht. Je komt in verschillende ruimtes uit het alledaagse leven en je leert gebruik te maken van je andere zintuigen. Ik vond het echt heel bijzonder om mee te maken en kan het iedereen aanraden!

Practicum
Tijdens het Practicum maak je verder kennis met de leefwereld van blinden en slechtzienden. Zo kun je het brailleschrift leren schrijven en de hulpmiddelen die hiervoor gebruikt worden leren toepassen. Ook is er een professionele geluidsstudio waar gesproken boeken worden opgenomen.
Zelf vond ik het erg leuk dat je spelletjes kon spelen zonder dat je zag wat je aan het doen was. En ik moet zeggen dat ‘vier op een rij’ spelen erg moeilijk is zonder gebruik te maken van je ogen. Het is leuk om even in het Practicum rond te lopen en zo meer te leren over braille en gesproken boeken. Je leert dat braille erg lastig is om te lezen en krijgt respect voor mensen die dit kunnen. Een goede ervaring.

Opticum
In het Opticum leer je hoe het zien werkt. Je kunt hier letterlijk een kijkje nemen in het oog en de hersenen, zodat je begrijpt hoe het zien werkt. Ook worden er filmpjes getoond over zien, bijvoorbeeld over optisch bedrog
Een unieke ervaring in het Opticum is het lichtbad. Hier kun je in zeer comfortabele stoelen plaatsnemen en beleven wat kleur en licht met je doen. Het lichtbad duurt ongeveer een kwartier en is alleen toegankelijk voor mensen vanaf 13 jaar. Ik zelf vond het lichtbad erg heftig. Je bevindt je in een afgesloten ruimte waar verschillende kleuren zich constant afwisselen. Je merkt echt dat kleuren invloed op je hebben. Dit vond ik zelf niet zo’n fijn gevoel. Ik heb van meerdere mensen gehoord dat ze het niet fijn vonden en zelfs wegliepen zijn. Dit is geen probleem. Van anderen hoorde ik dat ze het juist als heel prettig hebben ervaren. Het verschilt dus erg per persoon wat je er van vindt.

Retrospectrum
In het Retrospectrum stap je in een tijdmachine die je door de geschiedenis loodst. Je leert alles over blind zijn in het verleden. Van de Romeinse tijd tot het heden.
Het Retrospectrum is heel erg leuk in elkaar gezet. Je komt echt terecht in een tijdmachine waar je zelf kunt kiezen naar welke tijd je wilt. Als je de tijd hebt gekozen krijg je een filmpje te zien over niet-zien in die tijd. Het is erg informatief op een leuke manier.

MIJN MENING
Ik vind het Muzieum een erg leuk museum en zou iedereen aanraden er eens naartoe te gaan. Vooral mensen met bekenden die blind of slechtziend zijn, kunnen er veel aan hebben, maar ook als je geïnteresseerd bent in het leven met een visuele handicap is het museum erg interessant. Zelf vond ik vooral de ‘Ontdekkingstocht door het donker’ erg leuk. Zonder deze tocht zou ik het misschien zelfs een beetje saai hebben gevonden. Deze tocht geeft je echt een goede indruk van de leefwereld van een blind persoon. De kosten voor deze tocht vind ik aan de hoge kant, maar het is zeker het geld waard! De activiteiten naast de Ontdekkingstocht zijn ook leuk, maar het zijn geen dingen waar je uren mee bezig bent. Het is boeiend om eens te zien en wat meer te leren over het oog en de hersenen. Vooral de filmpjes vond ik erg interessant en soms ook grappig.
Voor kinderen boven de acht is het museum zeker een leuke ervaring. Ze kunnen lekker actief bezig zijn en op een ontspannen manier kennis maken met de wereld van blind mensen.
In het museum hangt een prettige sfeer. Het personeel is vriendelijk en kan en wil al je vragen beantwoorden. Dus zoals ik al zei: Ga eens langs als je in de buurt bent en een paar uurtjes overhebt.

Bekijk ook even het filmpje:

hier kun je meer informatie vinden: