Statement – Isi Merkx
februari 2, 2010 door crossmediawdkaNieuwe Media – Isi Merkx
februari 2, 2010 door crossmediawdkaStatement Alwin Lanting
februari 2, 2010 door crossmediawdkahttps://rcpt.yousendit.com/811979504/917680f5411ba3074429a48ee893def0
https://download.yousendit.com/MVNkM25EayswMEhIRGc9PQ
Statement – Marco Stevens
februari 2, 2010 door crossmediawdkaNieuwe media – Marco Stevens
februari 2, 2010 door crossmediawdkaDeze pooltafel leek mij een goed initiatief voor kroegen, gamehallen en andere openbare ruimtes om op een leuke en aantrekkelijke manier te adverteren. Het zal waarschijnlijk het aantal mensen dat op de tafel wil poolen doen verhogen.
Statement – Ilse de Boer
februari 2, 2010 door crossmediawdkaDe toekomst van Reclame
Onderzoek
EERST
In de vroegere reclame wereld was het allemaal een stuk overzichtelijker voor de reclamemakers. Er waren weinig media; mensen waren minder op de hoogte van wat er om hen heen gebeurde als dat ze nu zijn. Vooral de televisie was een hit, dat kastje hadden steeds meer mensen in huis en zorgde voor een ijzersterk reclame medium. Ook in de krant was het gemakkelijk het volk te benaderen. De hoeveelheid advertenties en affiches groeide. Hier steeg de winst van, waardoor bedrijven nog meer geld in reclame konden steken. Naast de merkreclame kwam er steeds meer gezamenlijke oftewel collectieve reclame. Vanaf de jaren twintig schakelden fabriekkanten steeds vaker kunstenaars in om hun campagnes op te sieren. Dat leverde goeie resultaten op. Aan werk hadden de reclamemakers in de eerste decennia na de oorlog geen gebrek. Maar de twintigste eeuw is toch wel de eeuw van de reclame. Nog nooit is er zo’n hoeveelheid reclame om ons heen geweest als nu.
TEGENWOORDIG
In de jaren negentig werd de reclamewereld steeds ingewikkelder. Minder overzichtelijk in ieder geval, door het sterk groeiende media aanbod. Commercials kwamen nog meer op televisie, bij de commerciële televisie ook dwars door de programma’s heen. Reclamemakers werden steeds inventiever, behalve in bushokjes en op de zijkanten van de bussen wordt nu zelfs inbraak gedaan op een ruimte om te adverteren, de zogehete guerilla marketing. Nu we internet hebben gekregen, zijn we weer in een compleet nieuwe wereld belandt, met oneindig veel mogelijkheden. De televisie wordt langzamerhand ingeruild voor internet! Er wordt tv gekeken via internet en tevens radio wordt via deze manier ontvangen. Internet en de mobiele telefoon worden gezien als de toekomstige primaire informatiebronnen. Dit vraagt om een link naar mobiele toepassingen. Er is informatie te vinden uit alle hoeken en de consument kan alles vinden wat ‘ie nodig heeft. Ze krijgen steeds meer zeggenschap over bedrijven, door met elkaar ervaringen uit te wisselen over een bepaald product. Als dat negatief is, kan dat gevolgen hebben voor het bijbehorende bedrijf. De consument heeft inmiddels een oog gekregen voor reclame, ze kunnen in een mum van tijd bepalen of het wel of niet interessant is, en met een muis klik zitten ze zo weer op een andere pagina. Je moet er voor zorgen dat je de consument blijft boeien. Anders ben je hun aandacht verloren en is je reclame poging dus nutteloos. Traditionele marketing raakt hier door een beetje ondergesneeuwd. Als je hier niet goed in mee gaat als reclamemaker, verlies je consumenten. Traditionele media blijft een veilige haven. Alleen omdat mensen een speciale ervaring bij een product willen en de massa advertising ‘voor iedereen’ is, is dat voor de consument al niet interessant meer. De consument voelt zich daar niet uniek door. Internet is intussen verandert naar web 2.0. Dat is de verandering van een verzameling websites naar een volledig platform voor interactieve webapplicaties voor eindgebruikers op het web. Deze vernieuwing zorgt voor een steeds grotere uitbreiding van social media en biedt burgers de mogelijkheid om met bedrijven in contact te komen. Dit zorgt ervoor dat bedrijven transparanter worden en hierdoor betrouwbaarder voor de consument. De bijdrage van veel mensen kan voor bedrijven dus heel nuttig zijn. Ze kunnen de ‘niet gespecialiseerde’ burger gebruiken voor onderzoek of innovatie in hun eigen onderneming. Die burgers zijn alle inwoners van de wereld met beschikking tot internet. Dit gebruik maken van de burgers door bedrijven wordt crowdsourcing genoemd. Bedrijven hebben crowdsourcing nog maar net ontdekt. De term is een combinatie van crowd (massa) en outsourcing (uitbesteden). Oftewel: uitbesteding aan de massa. Crowdsourcing hoeft niet per se via het internet te gebeuren. Internet is een openbare ontmoetingsplek waar mensen samenkomen en met elkaar in contact komen. Steeds meer sites als facebook.com zijn in opkomst: sites waar mensen elkaar digitaal kunnen benaderen. Nog meer voorbeelden van social media zijn Hyves, Linked in, Flickr, Dellicious, Youtube, Twitter enzovoorts! Twitter is op dit moment de snelst groeiende. Via sociale media kun je mensen koppelen aan je merk. Blogs van burgers en bedrijven, worden gebruikt om info mee te verspreiden. Het is ook om jezelf te kunnen uiten. Alles wordt tegenwoordig online geknald: van foto’s van je pasgeboren baby’tje tot filmpjes van een dronken avond in de kroeg. De nieuwe media, zoals blogs, social networks, wiki’s, podcasts, fora, video, tags, RSS, foto & bookmark sharing, discussiegroepen, instant messaging, zijn stuk voor stuk sociaal georiënteerd.
PERSOONLIJK
Wat vind ik van deze veranderingen en wat kan ik hier in betekenen? Ik merk dat reclame steeds meer inspeelt op de wensen van de consument. Je zou bijna kunnen stellen dat de consument volledig aan zet komt en dat de reclamemakers daar maar iets mee moeten doen… Massamedia wordt niet meer als interessant gezien en komt daarom ook vaak helemaal niet meer aan. Consumenten krijgen steeds meer keuzes in de schoot geworpen, op elke straat hoek en ik denk dat het mede daardoor komt dat ze een beetje ‘reclame blind’ worden. Als reclame maker moet je dus inventiever worden op welke manier je de consument wilt bereiken. Ik vind social media hierin een heel grote rol spelen. Sowieso het internet geeft mensen veel macht, om het zo te stellen. Ze kunnen echt een bedrijf ‘neerzetten’ vanuit hun woonkamer, achter de computer. Informatie en meningen van je vrienden wegen altijd zwaar en als zij iets over een product vinden, neem je dat sneller aan dan van een bedrijf zelf. Laat staan via massamedia. De consument wordt steeds slimmer! Valse beloftes worden snel doorzien en daar wordt dan weer over gepraat via de social media. Ik denk dat bedrijven ten eerste steeds beter moeten zoeken naar een authentiek verhaal over hun product. Daarbij kan die voor iedere consument verschillen, dus moet daar ook rekening mee worden gehouden. Ik denk dat tegenwoordig een ‘sfeer’ om je product creëren beter werkt voor de consument zodat die daar een eigen mening over kan vormen. Je kan ze actief laten meedoen in die experience van jouw product, zonder ze overduidelijk iets ‘op te leggen’. Laat de consument zelf een mening vormen over jouw product! Daarnaast denk ik dat juist doordat er zoveel mogelijkheden zijn voor een bedrijf, het verstandig is om naar zoveel mogelijk manieren te zoeken om de consument te benaderen. Wees inventief. Er zijn zoveel nieuwe gadgets in opkomst, waar zat mee gedaan kan worden om de consument te bereiken… Daarbij moet je als bedrijf eerlijk zijn en open naar de consument. Ga zelf mee twitteren en vertel verhalen over je product. Luister naar wat de consument te vertellen heeft. Dat is ook weer terug te koppelen aan het feit dat je de consument iets moet geven waar ze zelf over na kunnen denken. Zij worden namelijk steeds intelligenter. Wat voor rol reclamemakers hierin krijgen? Ik denk dus dat er meer gewerkt moet worden aan hoe een bedrijf wordt neer gezet. Geef de consument iets om over na te denken, ze moeten iets voelen bij het bedrijf waardoor ze zich er mee verbonden voelen en daarvan producten willen kopen. Reclame makers moeten dus zorgen voor die ‘twist’ in het sfeerbeeld van bedrijven. Hoe kan je van iets saais of iets massaals, iets leuks of iets persoonlijks maken. Wat voorheen natuurlijk ook al wel het geval was, maar nu moet dat denk ik in een meer persoonlijke manier gebeuren. De social media kant op. Zodat de consument kan bepalen wat ze willen horen. Reclamemakers moeten op de hoogte blijven op het gebied van nieuwe technologische ontwikkelingen om de doelgroep in kaart te krijgen. Ik denk dat het daarom slim is om heel erg het dagelijks leven van de consument te gebruiken. Ze uit de sleur halen en wakker schudden, zodat mensen niet als mobiele aliens met oogkleppen op door hun omgeving lopen. Laat ze contact houden met de omgeving, niet alleen met hun digitale schermpjes. Er moet dus meer tendens in hun dagelijkse leven worden gebracht, ik denk dat dat een taak is voor reclamemakers in de toekomst. Meer kleur aan dagelijkse dingen, zorgen dat mensen er meer affiniteit mee krijgen. Zo houden we een beetje de traditione media bij de hand, maar biedt het ook meer mogelijkheden voor de digitale opkomst. Er moet dus sowieso meer spanning worden toegevoegd aan de offline wereld. Ik denk dat alleen daardoor je nog kan opvallen tussen al die vernieuwingen. Anders krijg je consument ook niet meer weg van hun stoel achter de computer. Verhalen vertellen over een bedrijf, het de wereld in gooien. Mooie sferen om een beeld heen creëren, laat de mensen beleven waar een bedrijf voor staat. Hierin speelt een verhaal vertellen een belangrijke rol, dus leer als reclamemaker verhalen vertellen. Copywriting wordt hier een sterk onderdeel in. Want ook los van het dagelijkse leven van de consument, bevinden ze zich nou eenmaal online. Daar kunnen blogs geschreven worden, verhalen verspreid worden vanuit een bedrijf… Storytelling online en dat ook weer koppelen aan het luie offline bestaan. Hoe vertel je een authentiek verhaal? Hier voor kunnen de social media goed voor worden ingezet. Dit houdt meteen in dat een bedrijf transparanter is, waardoor de consument ze meer vertrouwt.
MIJN CITYWALKS
Tijdens mijn eerste citywalk in Rotterdam was ik op het punt van mijn eindbestemming verdwaald… Met de opdracht op pad te gaan met alleen richtingaanwijzingen en met een doel de letter ‘O’ te fotograferen, raakte ik volledig in mijn eigen wereldje. Ik zocht letters ‘O’ die ik leuk vond en fotografeerde die. Hier kan ik heel gefocust mee bezig zijn. Achteraf viel ook op dat ik mijn foto’s heel gekaderd heb gemaakt. Alleen het voorwerp en de rest lijkt compleet vergeten. Op een gegeven moment kreeg ik een beetje honger tijdens mijn tocht geloof ik, want mensen met eten begonnen mij op te vallen. En vooral ook eten, dan wel etensresten die mensen hadden achtergelaten. Uiteindelijk heeft een wandeling echt lang geduurd! Ook doordat ik zo verdwaald was natuurlijk (ik was toen al klaar met de tocht, maar moest wel weer terug zien te komen haha). Ik ben normaal nooit gedesoriënteerd, sterker nog, ik weet altijd de weg, dus ik verbaasde mij hier wel over. Ik was gewoon totaal in gedachten verzonken en ongeroutineerd van links naar rechts aan het lopen. Ik denk dat ik daardoor de draad was kwijt geraakt. Na deze citywalk geanalyseerd te hebben bleek dat ik tijdens mijn wandeling onbewust al in mijn hoofd bezig was met de reden van de achtergebleven etensvoorwerpen. Of dat ik de letter ‘O’ in andere dingen zocht, dan alleen in tekst. Het fantaseren in mijn hoofd heeft ervoor gezorgd dat ik heel gefocust te werk ging. Ik had niet meer zo veel oog voor de dingen om me heen. Ik geef sowieso graag meerdere betekenissen aan dingen, zoals ik eigenlijk alles op meerdere manieren bekijk. Wat er soms voor zorgt dat ik een beetje word opgeslurpt door het aantal mogelijkheden. Hier word ik soms afwachtend door, maar ik merkte dat als ik er een eigen betekenis aan kon geven, het een stuk minder ingewikkeld is. Er wordt je niets opgelegd. Dezelfde route heb ik weer gelopen, rondom mijn huis (ik dacht ik ga maar niet weer verdwalen als ik bij mijn eindpunt ben aangekomen). Hier heb ik extra opgelet naar details, waarvan ik meteen iets had van, hoezo ligt dit hier of wat voor redenen kan ik geven dat dit hier nu ligt. Ik merkte al meteen dat als ik hier bewust mee bezig ben, het een stukje minder makkelijk gaat. Ik had het mezelf opgelegd en dan ga je toch weer eisen stellen. Ik vond mijn beeldmateriaal van mijn eerste citywalk dus over het algemeen boeiender dan die van de tweede route. Uit beide walks was wel te concluderen dat ik heel gefocust ben op mijn omgeving. Ik merk dingen op die anderen niet zo snel zullen opmerken. Oog voor (soms iets teveel) detail. Ik kan ook snel een verhaal maken bij een emotieloos iets, want het beste ongedwongen gebeurt. De wereld is interessant met je eigen verhalen er aan gekoppeld. Dat bracht mij meteen weer terug op het feit dat je met verhalen iets veel waarde kan geven. Iets wat mensen boeit. En dat iets leuks in kleine dingen kan liggen.
STATEMENT
Na mijn citywalks en het onderzoek heb ik een statement geformuleerd: Verhalen geven je iets om over na te denken en zorgen dat je actief deel neemt in je omgeving, zo blijft de alledaagse wereld nog steeds in de reclame wereld en wordt het niet allemaal digitaal.
BEELD & MEDIUM
Het beeld dat ik gemaakt heb bij mijn citywalks, zijn ingekaderde foto’s van levenloze objecten. In dit geval resten van consumenten. Door een verhaal erbij te verzinnen waar dat voorwerp vandaan komt en hoe het daar is gekomen, geeft het voorwerp een waarde. Deze foto’s heb ik in een persoonlijk boekje geplakt, waar ik eigenlijk steeds meer verhalen bij kan schrijven. Want hoe vaak komt het wel niet voor dat je ergens bent en je hebt leuke ingevingen en je kan ze niet echt met iemand delen op dat moment. Een middel voor een soort van storytelling dus, een boekje met beelden over geinige dingetjes uit je omgeving. Ik denk dat ik al een beetje heb aangegeven waarom. Een boekje is persoonlijk, iets wat ik belangrijk vind wat in stand blijft. Het is een middel om ervaringen mee te delen, die je zelf bent tegen gekomen in de offline wereld. Zo geef je het langere tijd een waarde. Ik heb de vijf leukste beelden plus verhalen uitgekozen, maar er kunnen natuurlijk oneindig veel in. Dit kan je heel goed koppelen aan de online wereld, iets wat enorm in opkomst is. Vooral de social media. Maar omdat ik het dus jammer vind dat mensen hier ook passief door kunnen worden (alleen maar online met vrienden praten in plaats van elkaar echt te ontmoeten), bedacht ik dus het hele storytelling er om heen. Iedereen heeft een eigen verhaal wat hem of haar uniek maakt, dat is tegenwoordig waar mensen naar op zoek zijn. Iets met waarde, geen onzin praat meer, de consument is slim! Deze verhalen kunnen ingezet worden door copywriters en zo wellicht voor een experience zorgen voor de consument. Zodat die minder lui achter hun beeldscherm blijven zitten! Dus wat brengt storytelling voor de toekomst? Ik hoop meer interactie in het dagelijkse leven en het kan een waarde geven aan producten.
Nieuwe media – Ilse de Boer
februari 2, 2010 door crossmediawdkaOpdracht 1 Crosslab:
Nieuwe media
In eerste instantie had ik bedacht dat je advertising op je kleding kreeg, als je langs een etalage loopt. Maar dat idee was niet helemaal waterdicht en toen heb ik verder onderzoek gedaan.
Ik stuitte op de volgende innovatie. ->
De Symbolic Table De Symbolic Table is een interface-vrije mediaspeler. Een cultureel gereedschap voor wie met media wil werken zonder bedieningselementen. Het is geen apparaat maar een eenvoudige tafel. Er zijn geen knoppen. Als je iets op tafel legt dan speelt de tafel de video (of het geluid) die bij dat voorwerp hoort. Het voorwerp is symbool voor geluid of beeld. Als je het er af haalt, dan pauzeert de video. Als je iets anders op de tafel legt, speelt er iets anders. Dat is alles. Het symbool: de tafel herkent de objecten aan hun RFID-tag. RFID tags zijn draadloos leesbare labels die makkelijk aan of in voorwerpen verstopt kunnen worden. Een speelgoedbeest, een ansichtkaart of een koffiekopje, alles kan symbool worden. Elk symbool wordt gekoppeld aan een of meerdere AV bestanden via de ingebouwde website van de tafel. Nou dacht ik, deze symbolic table kan je bijvoorbeeld in de trein tafeltjes bouwen of op andere oppervlakken waar veel verschillende mensen aan komen te zitten. Op scholen of zo en andere openbare plaatsen. Als je dan in elk product een reclame filmpje programmeert, of sfeerbeelden die je bij het consumeren van het product dan ziet, kun je de mensen heel direct benaderen.